| |
| Totaal TV 18 bevatte voor abonnees de handige Frequentiebijlage. De meest actuele frequenties zijn daarnaast altijd hier terug te vinden. Of klik op de button hier onder om de Frequentiebijlage als PDF te downloaden!
|
|
|
|
|
|
|
|
 Doorgifte van de Nederlandse publieke en commerciele zenders via de satelliet wordt verzorgd door CanalDigitaal. Omdat de meeste kanalen worden gecodeerd is een abonnement op een van de paketten van CanalDigitaal vereist om deze te kunnen zien. Abonnees van CanalDigitaal ontvangen een scartcard die moet worden aangebracht in de ontvanger.
|
 De DUO LNB is een LNB die speciaal op de markt gebracht is voor gelijktijdige ontvangst van de Astra1 en Astra3 satellietposities. Met deze kop kan de kijker met een enkele schotel zowel kijken naar de vertrouwde plek met de Nederlandse zenders (Astra1) als naar de nieuwe plek waar onder meer de regionale omroepen, enkele CanalDigitaal-themazenders en een HDTV-pakket te zien (zullen) zijn (Astra3). De DUO LNB werd ontwikkeld door Astra en CanalDigitaal en is geoptimaliseerd voor schotels met een middellijn van ongeveer 60 cm. Er zijn DUO LNB's met aansluitingen voor twee of voor vier ontvangers.
|
 Waar bij analoge televisie storing te zien was aan interferentie of ruis in het beeld, is dit bij digitale tv heel anders. Daar herken je een gestoord signaal aan de bekende blokjes of zelfs totaal signaalverlies. Digitaal is dus gevoeliger. De bekendste stoorbron bij digitale televisie is de voorbijscheurende opgevoerde brommer, die bij veel Digitenne-kijkers het beeld doet veranderen in een blokkendoos. Maar ook de magnetronoven maakt het Digitenne-kastje soms het hoofd op hol. Ook bij andere distributieplatformen is digitaal gevoelig. Bij de kabel kan een kleine storing in het elektrische netwerk tot een storing leiden. Een ijskast die aanspringt kan soms een tijdelijk melding van signaalverlies opleveren. Ook stroomtoevoerdraden die langs de antennekabel lopen kunnen voor een storing zorgen. Als er op een bepaalde digitale kabelfrequentie minder signaal is, kan dit vaak verholpen worden door de antennekabel en/of de stroomkabels achter de decoder te verplaatsen. Bij satelliettelevisie kan er digitale storing optreden als er niet goed geďsoleerde coaxkabel wordt gebruikt. De grote boosdoener is meestal de DECT telefoon. Zet een DECT telefoon in de buurt van een satellietontvanger, en er is grote kans op storing op bepaalde frequenties. Enkele jaren geleden heeft dit probleem enkele Duitse commerciële zenders zelfs doen besluiten om van uitzendfrequentie te veranderen
|
 Digitale televisieaanbieders zijn commerciele bedrijven, die tegen betaling zenders aanbieden aan hun abonnees. Om te voorkomen dan de programma's ook zichtbaar zijn voor niet-abonnees worden de zenders gecodeerd (versleuteld). Hiervoor worden verschillende systemen gehanteerd, zoals Conax, Cryptoworks e.a. In Nederland wordt onder andere gebruikt gemaakt van de Irdeto, Mediaguard, Conax en Nagravision codering. Om een gecodeerde zender zichtbaar te maken moet een digitale decoder beschikken over een CAM (Conditional Access Module) en een smartcard. Bij sommige digitale decoders is de CAM reeds ingebouwd (embedded).
|
 Afkorting voor Digital Video Recorder (digitale videorecorder); een apparaat met de mogelijkheid om uitzendingen op digitale wijze op te slaan op een ingebouwde harddisk. Veel moderne satellietontvangers hebben deze optie, die ook wel wordt aangeduid met PVR (Personal Video recorder). Een DVR biedt alle mogelijkheden van een 'ouderwetse' videorecorder, plus enkele extra opties zoals het overslaan van reclames en 'time shift' (met vertraging kijken naar een uitzending die nog bezig is).
|
|
|
|
alles algemeenontvangstregistratietechnisch
|
|
 Leuk, die ingebouwde DVB-T/Digitenne-tuner die in steeds meer flatscreens aanwezig is. Maar zeg er dan als verkoper wel bij dat in de meeste gevallen een zogeheten inserter nodig is om beeld te krijgen. Dat bespaart de koper veel frustratie, en de postbode een zere rug van al die stapels brieven die hij bij ons over dit onderwerp moet bezorgen. Wat is namelijk het geval?
De meeste ontvangstantennes voor Digitenne zijn voorzien van een signaalversterker. Deze moet gevoed worden met een 5 volt voedingspanning. De standaard Digitenne-decoders geven via de coaxkabel deze voedingspanning door. Een flatscreen doet dat niet. En dus is de signaalversterker in de antenne niet actief. Dat houdt in dat alleen wanneer men zich heel dicht in de buurt van de Digitenne-uitzendmast bevindt er voldoende signaal is voor ontvangst. In alle andere gevolgen heeft met blokjes of zwart beeld.
De inserter is een apparaatje dat tussen de coaxverbinding van antenne naar flatscreen geplaatst wordt. Deze geeft via een adapter de 5 volt voeding door waardoor de signaalversterker zijn werk kan doen. Kosten: tussen de 10 en 15 euro. Eigenlijk zouden ze die inserters gratis moeten geven bij aankoop van een flatscreen met DVB-T tuner, vinden wij.
|
Waar bij analoge televisie storing te zien was aan interferentie of ruis in het beeld, is dit bij digitale tv heel anders. Daar herken je een gestoord signaal aan de bekende blokjes of zelfs totaal signaalverlies. Digitaal is dus gevoeliger. De bekendste stoorbron bij digitale televisie is de voorbijscheurende opgevoerde brommer, die bij veel Digitenne-kijkers het beeld doet veranderen in een blokkendoos. Maar ook de magnetronoven maakt het Digitenne-kastje soms het hoofd op hol. Ook bij andere distributieplatformen is digitaal gevoelig. Bij de kabel kan een kleine storing in het elektrische netwerk tot een storing leiden. Een ijskast die aanspringt kan soms een tijdelijk melding van signaalverlies opleveren. Ook stroomtoevoerdraden die langs de antennekabel lopen kunnen voor een storing zorgen. Als er op een bepaalde digitale kabelfrequentie minder signaal is, kan dit vaak verholpen worden door de antennekabel en/of de stroomkabels achter de decoder te verplaatsen. Bij satelliettelevisie kan er digitale storing optreden als er niet goed geďsoleerde coaxkabel wordt gebruikt. De grote boosdoener is meestal de DECT telefoon. Zet een DECT telefoon in de buurt van een satellietontvanger, en er is grote kans op storing op bepaalde frequenties. Enkele jaren geleden heeft dit probleem enkele Duitse commerciële zenders zelfs doen besluiten om van uitzendfrequentie te veranderen
|
 Het was allemaal zo makkelijk. Een kabeltje uit de muur, een paar splitters, versterkers en voldoende meters coaxkabel en voila: overal in huis heb je televisie. Zo was het in het analoge tijdperk. Wie echter in meerdere kamers in huis digitale televisie wil kijken, loopt al gauw tegen problemen aan.
Overigens problemen die op te lossen zijn. Als je via de schotel kijkt, kun je een speciale LNB kopen waar je meerdere coaxkabels op kunt aansluiten. Deze kabels leg je dan naar de verschillende kijkplekken. Je moet dan wel in elke ruimte een eigen ontvanger gebruiken. Datzelfde geldt ook bij de kabel. Als je al coaxkabels door het huis hebt liggen, kun je deze in de meeste gevallen nog gebruiken. Digitale kabeltelevisie luistert wel heel nauwkeurig. Slechte coaxkabel kan leiden tot onvoldoende signaal - dus geen beeld. Wil je daarnaast ook gebruik maken van interactieve diensten, dan moet je speciale tweeweg-signaalversterkers gebruiken. Ook bij IPTV moet je in elke ruimte een aparte decoder hebben, verbonden met een netwerkkabel. Het makkelijkste is zonder twijfel Digitenne. In elke kamer komt een eigen decoder met eigen antenne. Kabels door het hele huis zijn niet nodig, en kunnen dus ook niet leiden tot signaalverlies. Tip: bijna alle digitale televisieaanbieders hebben speciale regelingen voor meerdere smartcards en/of decoders bij een digitaal abonnement. Vraag ernaar bij je provider: het kan vele euro’s per maand schelen.
|
 Steeds meer mensen maken bij het aansluiten van hun digitale ontvanger, dvd-speler, spelcomputer of Blu-ray speler gebruik van een HDMI-kabel. De reden is simpel. Er staan in steeds meer Nederlandse huis- en slaapkamers platte televisies, en die beschikken in bijna alle gevallen over een HDMI-aansluiting. Hiermee worden zowel beeld als geluid digitaal van de bron naar de tv gestuurd. En laat er nu net over de HDMI-kabel - die dus perfect beeld moet leveren - ruis te ontstaan. Het lijkt namelijk een sport van de elektronicazaken om bij elk apparaat dat over een HDMI-uitgang beschikt een dure HDMI-kabel te willen verkopen. Ergens snappen we dat wel, want in de markt van consumentenelektronica woedt een ware prijzenoorlog en is elke vorm van neveninkomsten meegenomen. En laat nu net de marge op HDMI-kabels erg groot zijn. Maar is zo’n dure kabel nu eigenlijk wel nodig?
In de meeste gevallen niet. Digitaal beeld en geluid wordt in nullen en eentjes getransporteerd. Die worden door de televisie ontvangen of niet. Als ze ontvangen worden, heb je goed beeld en geluid. Worden ze niet ontvangen, dan heb je niets. Dit in tegenstelling tot de analoge scartkabel, waar iedere vorm van storing op televisie te zien was. Op korte afstanden tussen televisie en bron kun je dus zonder verlies in kwaliteit een goedkopere HDMI-kabel gebruiken. Als er echt grote afstanden overbrugd moeten worden, kan het verlies in goedkopere HDMI-kabels wel eens zo groot worden dat de nulletjes en eentjes niet meer goed ontvangen worden. En het beeld dus zwart blijft. Alleen dan moet je een HDMI-kabel gebruiken die van zodanige kwaliteit is, dat hij zonder signaalverlies een tocht door het huis kan maken.
|
 Er zijn heel wat Nederlanders die denken dat ze kijken naar HDTV, terwijl ze in werkelijkheid gewoon een HD-kanaal in standaardkwaliteit zien. De reden: de HDTV-decoder is via een scartkabel aangesloten op het beeldscherm.
Deze fout wordt overigens niet altijd door de televisiekijker zelf gemaakt. Sommige zichzelf vakspecialist noemende elektronicazaken verkopen de consument dure scartkabels bij een HDTV-decoder. En dat is natuurlijk niet de bedoeling. Dit soort decoders moet altijd met een spaciale kabel aangesloten worden op het LCD- of plasmascherm. Liefst gebruik je hiervoor een digitale HDMI-kabel, eventueel een analoge component-kabel (ook wel 'YPbPr' genoemd). Alleen op deze manier kun je genieten van HDTV op de manier waarop het bedoeld is. Dus met een vijf maal betere beeldkwaliteit én digitaal geluid. Ook de in normale SD-kwaliteit uitgezonden digitale kanalen zijn zo optimaal te bekijken. Als je HDTV-decoder automatische beeldresolutie-schakeling ondersteunt, schakelt hij bij een SD-kanaal zelf over naar beeldresolutie 576p en bij een HD-kanaal naar 720p of 1080i. Op deze manier kijk je altijd in de best mogelijke kwaliteit naar HD-televisie. Namens de redactie van Totaal TV nog veel kijkplezier toegewenst!
|
 De Clarke-belt is de regio in de ruimte rond de aarde waar de meeste tv-satellieten 'geparkeerd' zijn. Op een hoogte van 36.000 km loopt de omwentelingssnelheid van een satelliet precies in de pas met de rotatie van de aarde, zodat deze satellieten stil staan ten opzichte van het aardoppervlak (geostationair). De Clarke-belt dankt zijn naam aan Arthur C. Clarke, de geestelijk vader van de communicatiesatelliet, beter bekend vanwege zijn sciencefiction-boeken.
|
 De meeste schotelbezitters in Nederland hebben hun schotel gericht op de Astra-satellieten. Deze satellieten, beheerd door satelliet-operator SES-Astra, staan in groepjes aan de hemel op 'vaste' plekken (geostationair) en geven er de tv- en radiozenders door aan de kijkers op aarde. De meest populaire Astra-positie is die op 19 graden oost, meestal aangeduid als Astra1. Op deze positie worden de Nederlandse zenders doorgegeven. Ook de positie Astra2 op 28 graden oost is populair: hier zijn veel ongecodeerde Britse zenders te ontvangen (o.a. BBC). De Astra3-positie op 23,5 graden oost wordt door CanalDigitaal gebruikt als tweede satellietpositie voor de Nederlandse markt. Hier wordt een pakket met themazenders uitgezonden en het zal de plek worden voor het HDTV-aanbod van CanalDigitaal. Ook is Astra3 de plek waar de meeste Nederlandse regionale omroepen te vinden zijn en waar het HDTV zenderaanbod voor Nederland en Vlaanderen te ontvangen is.
|
 Fabrikanten van digitale ontvangers brengen af en toe nieuwe versies uit van ontvangersoftware. Hierin worden dan vaak nieuwe opties geboden en eerdere foutjes weggewerkt. De nieuwe software kan in de ontvanger worden aangebracht via een datacommunicatiepoort (bijvoorbeeld de RS232-aansluiting), internet of via het satellietsignaal (OTA).
|
 Na de Astra satellieten zijn ook de HotBird satellieten in Nederland waarschijnlijk het populairst. Deze satellieten zijn te vinden op de positie 13 graden oost aan de hemel, en brengen een veelheid aan voornamelijk Italiaanse en Arabische zenders. Het Franse Eutelsat is eigenaar van de Hotbird satellieten.
|
 Digitale ontvangers zijn in feite een soort gespecialiseerde computers, die een slukje eigen software draaien. Deze software, ook wel firmware genoemd, bepaalt in hoge mate de opties en functies van de ontvanger. Fabrikanten brengen regelmatig nieuwe versies (updates) uit van de ontvanger-software, die via het internet of de satelliet wordt gedistribueerd.
|
| |
|
|
