Uit de taboesfeer

Waarom wilde je Echt scheiden presenteren?
"Iedereen kent wel een stel dat uit elkaar gaat. Ik ben blij dat dit onderwerp een keer uit de taboesfeer wordt gehaald. Bij een scheiding kom je in een emotionele rollercoaster terecht, waar je hoe dan ook doorheen moet. Jammer genoeg zijn ook de kinderen vaak de dupe. Ik wil de ouders goed op weg helpen om juist hun kinderen zoveel mogelijk uit de wind te houden.”

Waarom weegt het lot van de kinderen voor jou zo zwaar?
"Mijn ouders gingen scheiden toen ik zestien was. Ik heb zelf jaren moeten kiezen tussen mijn vader en mijn moeder en ik kan je vertellen: daar word je echt niet blij van. Er is geen handboek voor de perfecte scheiding. Belangrijk om te onthouden, is dat je nog wel samen de ouders van je kinderen bent. Het is in hun belang dat er geen oud zeer blijft sluimeren. Verjaardagen moeten niet als het zwaard van Damocles boven hun hoofd hangen.”

Wat is jouw rol in het programma?
"Ik ben voor de emotionele begeleiding. Vliegt de vlam in de pan, dan spring ik in de auto om een luisterend oor te bieden. Maar vooral om te adviseren: schreeuw maar even tegen mij, niet tegen je ex-man of -vrouw. Ik praat puur vanuit mijn hart en zeg dat er ook bij. Daarom ben ik blij met Yolande, de scheidingscoach, zij heeft ervoor gestudeerd en biedt praktische hulp.”

Putte je veel uit eigen ervaring?
"Alleen maar. Omdat ik weet hoe het voor kinderen is, dacht ik vaak: bijt even op je tong, want je moet nu eenmaal samen door één deur. Ik houd de ouders een spiegel voor: is dit hoe je het wilt?”

Ben jij dé presentatrice van emo-tv?
"Mensen denken meteen: oh, met Natas, dat wordt vast zware kost. Ik ga respectvol en integer met deze mensen om en nee, er is geen happy end, dus ze hebben een punt, haha. Ik moet mezelf ook echt beheersen om ze niet weer naar elkaar toe te praten. Ik moet ze juist helpen zo goed mogelijk uit elkaar te gaan.”

Lees hier het interview met Natasja Froger over Welcome Home
Lees hier het interview met Natasja Froger over Hart in Aktie

© Foto: Nick van Ormondt