(upd.) Journalisten EenVandaag vrijgesproken

EenVandaag-journalisten Jan Ponsen en Jelle Visser zijn vandaag door de rechter in het Duitse Eschweiler vrijgesproken. De twee moesten voor de rechter verschijnen vanwege ‘het schenden van de vertrouwelijkheid van het woord’.

De strafzaak werd aangespannen door Heinrich Boere, de veroordeelde Nederlandse oorlogsmisdadiger die jarenlang op vrije voeten was in Duitsland. In september 2009 bezochten Ponsen en Visser met een verborgen camera Boere in het bejaardentehuis in Eschweiler. Vandaag was eindelijk de zitting die grote belangstelling trok van Duitse en Nederlandse journalistenverbonden. Pronsen en Visser hing bij een veroordeling een maximale gevangenisstraf van maar liefst 3 jaar boven het hoofd.

Nabestaanden van de slachtoffers, zoals mevrouw Dinja Bicknese (dit is de dochter van de door Boere vermoorde Bredase apotheker Bicknese) en mevrouw Annie Schröder-Schilte (de dochter van hoteleigenaar Schilte in Helden-Panningen; verraden door Boere en omgekomen in een concentratiekamp) waren speciaal naar de zitting gekomen om de EenVandaag-journalisten te ondersteunen. De rechter sprak hen vandaag vrij, omdat het belang van het interview zwaarder woog dan dat van Boere. In 2010 sleepte Boere Ponsen en Visser voor de Raad voor de Journalistiek. Die stelde toen ook al de twee verslaggevers in het gelijk. De intussen al 90-jarige Boere zit nog altijd een levenslange gevangenisstraf uit in een gevangenishospitaal in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen.

Update: Eindredacteur Jan Kriek van EenVandaag Jan Kriek: "Dit is een overwinning voor de journalistiek. Persvrijheid is één van de pijlers van de democratie. Een terechte uitspraak dus.”  Jelle Visser en Jan Ponsen lieten in een reactie weten: "We zijn ongelooflijk blij met deze uitspraak. We hebben altijd de hoop gehad dat de rechter zou inzien dat het maatschappelijk belang in deze zaak zwaarder telt dan de Duitse regelgeving. We zijn opgelucht en het is voor ons een bevestiging dat het goed en belangrijk is dit verhaal te vertellen, met name ook voor de nabestaanden.”