Art Rooijakkers

Bloed, zweet en snaren

AVROTROS volgt het Concertgebouw Orkest opnieuw een jaar lang voor Bloed, zweet en snaren. Volgens Art Rooijakkers bleef niets geheim.

Waarom een tweede serie?
"Na de eerste kwamen we al snel tot de ontdekking dat er nog zoveel verhalen waren. En het was natuurlijk een bijzonder jaar voor het orkest vanwege het vertrek van chef-dirigent Mariss Jansons en de zoektocht naar een nieuwe dirigent.”

Waarin onderscheidt deze serie zich ten opzichte van de eerste?
"Dankzij de eerste hebben we meer vertrouwen gekregen. Het voelt een beetje als een relatie: in het eerste jaar geef je nog niet alle grote geheimen prijs. Dat voelde nu anders. We hebben unieke momenten in beeld kunnen brengen. Heel mooi was het laatste concert van Jansons. Terwijl de zaal nog nagloeit, krijgt hij achter de schermen zijn echte afscheid. Dat was erg bijzonder.”

Zien we nog oude bekenden?
"Ja, maar de serie draait voornamelijk om nieuwe personages, zoals Omar en Femke, een stel dat elkaar niet alleen heeft gevonden in de liefde, maar ook in de muziek. We gaan mee naar Omars ouders in Italië. Daar spelen Omar en Femke een deuntje mee in de plaatselijke fanfare.”

Zijn er nog meer buitenlandse tripjes?
"Eén van de violisten komt uit Bulgarije. Die is daar een echte ster en moet op straat handtekeningen uitdelen. Dat is fantastisch om te zien, dan kun je je hier niet voorstellen.”

En het stokje wordt letterlijk overgenomen, want er komt een nieuwe dirigent.
"Ja, Daniele Gatti. Leuk, want hij dirigeert weer net wat anders dan zijn voorganger, dus dat is voor de musici een interessante uitdaging.”

Wat heeft jou verrast in dit seizoen?
"Wat mij fascineert is dat het Concertgebouw Orkest altijd op zoek is naar perfectie. Voor een concert in Zuid-Korea gaat bijvoorbeeld iemand mee die op één bepaald moment tijdens het optreden op een triangel moet slaan. Je zou denken dat een violist daar ook een tik op kan geven, maar om het perfect uit te voeren vliegt er dus iemand mee die daarin is gespecialiseerd.”

Naar welke tv-programma’s kijk je zelf?
"Pauw is erg goed geworden, het heeft een heel dwingend karakter gekregen. Verder kijk ik altijd het Journaal en mijn guilty pleasure is Zo zijn we niet getrouwd. Onvoorstelbaar wat daar in voorbij komt!”

Lees hier het interview met Art over Wie is de mol
Lees hier het interview met Art over De engelen van Oranje