Bibi Breijman
Het perfecte plaatje
Art Rooijakkers, Stefano Keizers, Patricia Paay, Janny van der Heijden, Raymond van Barneveld, Bert van Leeuwen, Miljuschka Witzenhausen, Victoria Koblenko, Soy Kroon en Bibi Breijman strijden om de titel ‘Beste Fotograaf’. Onder leiding van presentator Tijl Beckand moeten de kandidaten op uiteenlopende locaties fotograferen. De jury, bestaande uit fotografe Cynthia Boll en sterrenfotograaf William Rutten, beoordeelt de BN’ers en bepaalt wie er naar huis moet. De winnaar van het vijfde seizoen wint een fotoreportage in National Geographic Magazine.
Was je direct enthousiast toen ze je vroegen?
Bibi: “Ik was gevraagd voor vorig seizoen, maar omdat ik toen net was bevallen, heb ik nee gezegd. Dit seizoen hoefde ik niet lang na te denken. Willem (Bibi’s vriend, beter bekend als zanger Waylon, red.) vindt het ook superleuk. Omdat het volgens hem helemaal mijn ding is. Dat klopt; ik keek online al naar foto-cursussen. In het derde seizoen waren de deelnemers bij een concert van mijn vriend om ons beiden te fotograferen. Toen zag ik al dat het programma echt leuk was.”
Wat deed je voor je deelname aan Het perfecte plaatje aan fotografie?
“Ik fotografeerde met mijn iPhone voor mijn Instafeed. Maar mijn overige camera’s gebruikte ik voor het maken van video’s voor mijn YouTube-kanaal. Het technisch fotograferen leerde ik pas tijdens de snelcursus van één ochtend. De nabewerkingscursus duurde een middagje.”
Hoe bevalt het?
“Goed! Er zijn superleuke opdrachten en het is een leuke club kandidaten. De makers weten elke keer weer een twist aan de opdrachten te geven, waardoor het bijna onmogelijk wordt ze te volbrengen. Verder hoor ik bij de jongere deelnemers, maar als ik moest nabewerken, voelde ik me een digibeet. Als iemand zei: ‘Je hebt nog vijf minuten’, was ik geneigd alle knopjes aan te klikken. Ik wist dan echt niet meer wat ik moest doen.”
Wat vond je het moeilijkst?
“Om – met de tijdsdruk – aan de opdracht te voldoen zonder rakelings te klikken op dat toestel. Omdat je maar zo kort de tijd hebt, ben je geneigd om zoveel mogelijk foto’s te maken. In het begin maakte ik er superveel, maar dan werd het alleen maar moeilijker om er één goede uit te kiezen. Later luisterde ik goed naar de opdracht en tijdens de shoot probeerde ik me te focussen op wat precies de bedoeling was. En te denken: wat zie ik hier? Dan pas klikte ik verder.”
De tijdsdruk was dus moeilijk; leverden de opnamen je veel stress op?
“Enorm. Ik schiet snel in de stress en ben erg van het paniekvoetbal. Als je dat straks op tv ziet, denk je wellicht: waarom maak je je nou druk? Maar het is gewoon stressen! Dan was ik klaar met de shoot en had ik drie foto’s die ik echt tof vond en moest er eentje kiezen. Vervolgens moesten we een paar dagen wachten op de uitslag. En dan ging ik twijfelen: heb ik de goede foto gekozen? Dan begon de stress eigenlijk pas echt.”
Nog blunders gemaakt?
“Ja. De eerste draaidag moesten we, op de elfde van die maand, om 7.30 uur verzamelen in Noordwijk. Ik keek verkeerd en dacht dat we 11.00 uur op locatie moesten zijn. Ik had mijn telefoon uitgezet, zodat ik kon uitslapen. Enfin, op onze allereerste draaidag was ik dus drie uur te laat. Ik had geen normale outfit aan en droeg sleehakken. Waarom sleehakken, als je de hele dag moet rennen? Ik voelde me schuldig naar de groep toe. Ook omdat ik ze nog niet zo goed kende. De volgende draaidag nam ik voor iedereen spekkoek mee. Toen waren ze het allemaal weer vergeten, haha.”
Hoe was de concurrentie?
“Verrassend goed! Hoe goed iemand fotografeert, blijkt niets te maken hebben met leeftijd. Zo presteerden Janny van der Heijden en Patricia Paay de eerste afleveringen zó goed. Iedereen stond met open mond te kijken. Ze haalden die jonkies keihard in. Maar ook Raymond van Barneveld en Bert van Leeuwen zijn supergoed.”
