Filemon Wesselink

Spuiten en slikken op reis

Spuiten & slikken op reis trapt af in Iran. Filemon gaat in het land waar alcohol verboden is en mannen en vrouwen gescheiden moeten leven op zoek naar de beste seks- en drugsverhalen.

Ben je iets van losbandigheid tegengekomen?
"Ja, het is heel fascinerend in Iran. Er zijn twee werelden: het openbare leven en alles wat zich achter de voordeur afspeelt. In het openbaar is iedereen heel vroom, maar in huis zijn vrouwen en mannen wel bij elkaar en wordt er flink gedronken.”

Hoe komen ze aan die drank?
"Als iets niet mag, word je creatief, dus ze maken het zelf. Voornamelijk wijn en bier. Het is goed te drinken, maar ik heb ontdekt dat je er een ontzettende kater van krijgt!”

Was het lastig om er te filmen?
"Je krijgt een gids van de overheid mee die continu op je let, dus ja, het was lastig. Maar het is ons toch gelukt om een illegaal feestje te bezoeken. Daar was een jongen die voor zijn werk uranium verrijkte. Die wilde uiteraard niet voor de camera. Maar we brengen sowieso iedereen onherkenbaar in beeld.”

Ben je bang geweest voor de politie?
"Nee, maar ik vond het natuurlijk wel spannend. Je hebt opnames bij je waar dingen op staan die bij wet verboden zijn. Als de douane daar achter komt, ben je voorlopig niet thuis.”

Wat is het vreemdste dat je er hebt meegemaakt?
"In Iran zijn veel wetten niet bedacht door juristen, maar door geestelijken. Daardoor begrijp je nooit hoe het nou precies zit, er wordt altijd een eigen draai aan gegeven. Mannen en vrouwen moeten strikt gescheiden leven, maar bij de douane was de eerste persoon die onze paspoorten controleerde een vrouw. En in eettentjes wordt westerse muziek gespeeld, terwijl dat officieel ook niet mag.”

Homoseksualiteit is in Iran verboden, heb je daar nog iets van meegekregen?
"We waren op een homo-ontmoetingsplek, maar niemand durfde te praten. Opvallend is dat er over transgenders niet moeilijk wordt gedaan. Je kunt zelfs subsidie krijgen voor een geslachtsoperatie.”

Waar kijk je zelf naar?
"Veel wielrennen, documentaires en programma’s zoals Ik vertrek. Dat programma zegt zo veel over mensen. Ze beginnen zonder verstand van zaken een onderneming in het buitenland, raken in de financiële shit, maar komen er toch uit. Dan blijken ze veel veerkracht te hebben.”

© foto Annemieke van der Togt