Maarten van der Weijden

Rennen voor twee

In Rennen voor twee coachen Maarten van der Weijden, Leontien van Moorsel en Erben Wennemars vier teams voor een triatlon. Eén teamlid is gehandicapt.

Wat is de team-samenstelling?
"Elk team bestaat uit een vader, moeder of broer die tijdens de triatlon zijn of haar gehandicapte kind of broertje meeneemt. Ze willen laten zien dat hun kind of broertje ondanks een handicap toch veel kan bereiken. Zoals een kwart triatlon voltooien. Ik vind dat een heel mooi doel.”

Was je direct om?
"Eigenlijk wel. Het ging bijna niet door, omdat ik in Jakarta woonde toen ze me vroegen. Maar de EO stelde het programma een jaar uit en ik woonde inmiddels weer in Nederland. Ik vind de combinatie van gezondheid en sport prachtig. Daar werk ik graag aan mee.”

Heb je als Olympisch kampioen zwemmen wel kaas gegeten van hardlopen en fietsen?
"Ha, nee ik ben niet zo goed in fietsen en lopen. Ik zal ook niet zo snel aan een triatlon meedoen. Iedereen heeft zijn eigen talenten en krachten. Daarom is Erben Wennemars de hardloopcoach, Leontien van Moorsel de fietscoach en richt ik me op het zwemmen. Tijdens het zwemmen hebben de deelnemers een touw om hun middel waarmee ze een rubberbootje voorttrekken waarin hun gehandicapte kind of broertje zit.”

Ben je een strenge coach?
"Ik moest soms wel heel duidelijk zijn. Het volbrengen van een kwart van een triatlon is echt een opgave, dat doe je niet zomaar. Je moet er dingen voor doen én laten. Ik heb serieuze gesprekken moeten voeren. Zo doet de achttienjarige Rowen samen met zijn broertje mee, maar Rowen vindt ook veel andere dingen leuk. Hij houdt van feestjes en af en toe een biertje drinken. Het is lastig om iemand iets te ontnemen wat hij graag doet, maar dat heb ik liever dan dat hij het straks niet haalt.”

Gaan ze het redden?
"Dat zal een hele uitdaging worden. Na het zwemmen moeten ze nog veertig kilometer fietsen en dan nog eens tien kilometer lopen. Mét hun kind of broertje. Als ze het zwemmen halen dankzij mijn coaching, maar helemaal uitgeput aankomen, heb ik mijn taak niet volbracht. Want dan wordt het lastig om de uitdaging te voltooien.”

Wat krijgen wij ervan mee?
"Een enorme strijd van mensen die zichzelf een pittig doel hebben gesteld. Wat voor ons heel vanzelfsprekend is, is voor hen een opgave. Eén gezin vertelde mij dat ze al twaalf jaar slecht slapen omdat hun dochtertje zo gehandicapt is dat ze ’s nachts hulp nodig heeft. Voor deze mensen is het leven erg zwaar. Ik heb zelf een dochtertje van vijf maanden en besef nu dat ik gelukkig mag zijn met mijn gezonde kind.”

Wat kijk je zelf?
"Niet zo veel eigenlijk. De wereld draait door en nieuwsachtige programma’s kijk ik wel. Daarnaast vind ik persoonlijke verhalen mooi. Als ik niet aan dit programma mee zou werken, zou ik hier als kijker ook veel plezier aan beleven. Dat weet ik zeker.”