Kies nú voor een abonnement met korting Word abonnee
Abonneer nú met korting Word abonnee
  1. Interviews

    Malou Gorter

    De verschrikkelijke jaren tachtig

    VPRO-dramaserie De verschrikkelijke jaren tachtig is gebaseerd op de gelijknamige roman van Tim Kamps. Het verhaal gaat over een woongroep in de jaren tachtig. Het negenjarige meisje Piet neemt de kijker mee in haar pogingen zich staande te houden binnen de ongewone gezinssituatie.
    21 january
    Malou Gorter

    De woongroep bestaat uit vier vrouwen (Malou Gorter, Maria Kraakman, Bianca Krijgsman en Hannah van Lunteren), vier kinderen en één man: Bert (Jacob Derwig). Malou Gorter speelt de rol van Joyce, een van Berts vrouwen. Malou: “Bert en ik hebben samen een kind. De andere vrouwen hebben allemaal een kind van een andere man. In communistische woongroepen waarvan er veel waren in de jaren tachtig, zeiden ze dan dat niemand iemands eigendom was. De kinderen waren dus van iedereen, net als de vrouwen. De mannen waren vooral van zichzelf. Kim (van Kooten, red.) heeft een geweldig script geschreven. Zij heeft iets bedacht waardoor de serie behalve tragikomisch, ook erg spannend is.”

     

    Wat maakt de serie zo spannend?

    “In het begin is het vooral komisch. Het verhaal wordt verteld vanuit Piet, zij is negen en vertelt aan iemand van de Kindertelefoon hoe het reilt en zeilt binnen de woongroep. Zo wordt in de groep alles gedeeld: geld, de kinderen, yoghurt, valium… Alles is van iedereen. Dan denk je: wat grappig dat die mensen zo met elkaar omgaan. Maar je voelt ook dat het niet goed gaat met die woongroep. Gaandeweg kom je erachter dat er iets heel verdrietigs speelt en dat de Kinderbescherming dreigt de kinderen weg te halen.”

     

    Wat voor vrouw is Joyce?

    “Een beetje de moeder van het gezin. Ze is niet een heel uitgesproken vrouw. Ze is vooral bezig met dat de sfeer goed moet blijven in de groep. Ze houdt echt van Bert en van die andere vrouwen, maar het is allemaal wat zwaar voor haar. Want ondertussen loopt ze met een diep geheim rond.”

     

    Hoe waren de kinderen om mee te werken?

    “Super. Wij, alle volwassenen, waren zo onder de indruk van hen. Ze waren totaal niet bang voor de camera en waren erg zichzelf. Ze pasten ook zo goed in de jaren tachtig. Dat jongste jochie scheldt in de serie de hele tijd de boel bij elkaar. Dan zijn ze aan het wandelen en schreeuwt hij ineens: ‘Kutwandeling!’. Want ze zijn zogenaamd antiautoritair opgevoed. Terwijl Bert heel autoritair is. Vooral die jongste twee zijn vaak boos, wat grappig en tegelijk zielig is.”

     

    Herkende jij dingen uit de serie uit je eigen jeugd?

    “In de jaren tachtig waren ouders veel met zichzelf bezig: seksuele vrijheid, het communisme, emancipatie. Allerlei idealen probeerden ze na te streven, maar kinderen werden daardoor een beetje verwaarloosd. Of daar werd in elk geval niet al te veel opgelet. Dat heb ik ook ervaren met mijn ouders. Zij dachten over veel dingen niet na. Het waren absoluut geen monsters, maar het was gewoon een andere tijd. Tim weet dat goed te vatten in zijn boek.”

     

    Hoe was de sfeer op de set?

    “Geweldig, het was een ontzettend gezellige ploeg. Zo stonden we op
    de set heel vaak te dansen op oude nummers die langskwamen in de
    serie: ‘Ken je deze nog en deze?’ We hebben overigens nog steeds een groepsapp; ‘de woongroep’. Het is de grappigste groepsapp die ik heb.”

     

    Was het alleen maar lachen, gieren, brullen?

    “Zeker niet. Op een dag waarop ik eigenlijk klaar was met draaien, besloot ik toch even te blijven. Er kwam een scène waarin Jacob iets emotioneels ging vertellen tegen een hulpverlener. Dat wilde ik toch wel even zien. Meer mensen hadden dat idee trouwens, dus veel castleden verzamelden zich rond de monitor. Na de scène keek ik om me heen en zag iedereen huilen. Zó mooi speelde Jacob het. Omdat je met de camera zo dichtbij kunt komen, voel je zijn verdriet echt. Dat is zo uniek aan televisie. En ja, dat zijn magische momenten.”

  1. Doe mee en win!

    • *

      Win een thuiscode voor Fortress

      Fortress draait om een topgeheim resort voor gepensioneerde Amerikaanse inlichtingenofficieren. Als een groep criminelen het complex binnendringt, is het aan een gepensioneerde officier en zijn zoon om in te grijpen. Totaal TV mag vijf keer een Pathé Thuis-code voor deze spraakmakende actiethriller weggeven.

    Interview

    • *

      Sander Lantinga

      Vier is te veel

      De gloednieuwe quiz Vier is te veel vraagt meer dan kennis alleen: zonder overtuigingskracht en eigenwijsheid schoppen de kandidaten het niet ver. In de zoektocht naar een spitsvondige presentator kwam SBS6 uit bij Radio 538-dj Sander Lantinga.
      Reacties0 reactie(s)