Martine van Os
We zijn er bijna

Ook de makers van We zijn er bijna! kregen met alle maatregelen rondom corona te maken. En dat betekende dat er begin juni niet werd afgereisd naar Noorwegen, zoals oorspronkelijk het plan was, maar dat de 36 kampeerders met eigen caravan of camper door Nederland trokken. Martine: “Eerlijk gezegd was ik vooral opgelucht dat we in eigen land bleven. Ik vond het een goede keus. Had het raar gevonden om met een groep van veertig mensen naar het buitenland te vertrekken. Sterker nog: al voor corona leek ‘t me leuk om een keer door eigen land te reizen.”
Herinneringen ophalen
Martine en haar gevolg reisden kriskras door Nederland. “Van hoog in Groningen tot het uiterste puntje van Zeeuws-Vlaanderen. We gingen niet alleen naar toeristische trekpleisters, maar bezochten ook veel dagelijkse dingen. Zo voeren we over de
Maasvlakte waar je natuurlijk alles over industrie hoort en grote containerschepen voorbij ziet varen. Misschien niet het eerste waaraan je denkt als je op vakantie gaat, maar uiteindelijk wel erg interessant en leuk.” De mensen met wie Martine door Nederland trekt, komen allemaal uit een van de windstreken die ze tijdens de trip aandoen. “En dat levert leuke verhalen op. Zo zijn Wietske en Theo rasechte Friezen, dus haalden zij allerlei herinneringen op toen we in Friesland waren. Maar er zitten ook mensen uit Zeeland, Limburg en van de Veluwe bij. We zijn overal geweest en horen overal weer andere bijzondere verhalen.”
Op het dak van het witte huis
Het viel Martine op dat haar medereizigers in en rond hun eigen woonplaats eigenlijk weinig ondernemen. “In die zin dat de meesten niet de grote bezienswaardigheden bezoeken die toeristen wél bezoeken. Nu gebeurde dat natuurlijk wel. Zo gingen we naar het Witte Huis in Rotterdam – wat in 1940 als een van de weinige gebouwen in het centrum overeind is gebleven na het bombardement op Rotterdam. We hebben daar op het dak gestaan en keken uit over de stad. Ik vond het bijzonder om daar te staan én om dat verhaal een keer goed te horen. En voordat je een verkeerd beeld krijgt van onze trip: we hebben trouwens niet alleen steden bezocht hè; we zijn ook op heerlijke plekken in de natuur geweest.” Dankzij de populariteit van het MAX-programma melden veel mensen zich spontaan aan, maar helaas voor hen werkt het zo niet. Martine: “Wij willen mee met een vakantiereis. Het is geen tv-reis. We willen dus mee met mensen die gekozen hebben voor deze vakantie, niet met mensen die ervoor kiezen aan een tv-programma mee te doen. Dat is een wezenlijk verschil.”
Kleine tegenslag
Volgens Martine is het weer een bont gezelschap waarmee ze rondreist. “Iedereen vertelt op z’n eigen manier een verhaal. Ben en Nel zijn bijvoorbeeld 84 en 85: leuk om te zien hoe mensen op die leeftijd nog ondernemend en sterk zijn én vol in het leven staan. Al kregen ze tijdens onze reis wel een kleine tegenslag te verwerken. Ik ga daar niet al te veel over loslaten – daarvoor moet je gaan kijken – maar de reis is dus niet zonder kleerscheuren verlopen. Ik kan wel zeggen dat het redelijk goed is opgelost. En overall zijn er gelukkig geen rampzalige dingen gebeurd. Zo hebben we binnen het reisgezelschap en de crew gelukkig ook geen gevallen van corona gehad.” Er zitten ook oude bekenden bij de groep kampeerders. “Frits en Nellie zijn acht jaar geleden, tijdens het tweede seizoen, ook al een keer mee geweest. We trokken toen door Spanje. Het was een leuk weerzien, het zijn vrolijke, optimistische mensen met een flinke dosis humor. Dus we hebben weer veel plezier aan ze beleefd. En de kijker ongetwijfeld straks ook!”
Lees hier het interview met Martine over We zijn er bijna met bestemming Noord-Spanje en Portugal
Lees hier het interview met Martine over We zijn er bijna met bestemming Andalusië
Lees hier het interview met Martine over Stop de Tijd






