Morgan Freeman
The Story Of God
Morgan Freeman reist in de
documentairereeks The Story Of God de wereld over op zoek naar de betekenis van
het geloof. Totaal TV sprak de inmiddels 78-jarige acteur.
Geloof u zelf in God?
"Ja. Fervent en rotsvast.
Maar deze serie gaat niet over mijn ideeën, het is – de naam zegt het al – het
verhaal van God. We willen laten zien hoe mensen van verschillende religies
omgaan met de vragen die we allemaal hebben, zoals ‘Wat gebeurt er als we
doodgaan?’, ‘Waarom gebeuren er zulke vreselijke dingen in de wereld?’ en
natuurlijk ‘Wie is God?’.”
Met wie heeft u allemaal
gesproken?
"We zijn in twintig plaatsen
in zeven landen geweest. We hadden nog veel meer kunnen en willen doen, maar we
moesten het beperken tot ‘the big five’: Jodendom, Islam, Christendom,
Boeddhisme en Hindoeïsme.”
Wat is u het meest
opgevallen bij het maken van de serie?
"Wat mij opviel, of
eigenlijk wist ik dat al maar het werd weer bevestigd, is dat religie mensen
meer verbindt dan dat het verdeling veroorzaakt. Het geloof is door de
millennia heen de lijm geweest die mensen en de maatschappij bij elkaar houdt.”
Uw naam wordt nog weleens in
verband gebracht met God, wat vindt u daarvan?
"Mensen refereren aan God
als het om mij gaat, alleen omdat ik hem twee keer heb gespeeld. Ik vind dat
helemaal niks, het legt de lat veel te hoog. Het grappige is dat tijdens de
opnames van dit programma dat nergens ter sprake kwam. Dat komt waarschijnlijk
omdat we vooral religieuze mensen hebben gesproken. De mensen die aan Morgan
Freeman denken als het over God gaat, zijn mensen die geen hoge pet op hebben
van God.”
Alle religies hebben hun
geboden: aan welke regels houdt u zich in het leven?
"Behandel een ander zoals je
zelf behandeld wilt worden. Die is er ingeslagen door m’n moeder. Als ik iets
had uitgespookt waar vriendjes of familieleden de dupe van waren geworden,
kreeg ik er van langs. Ze noemde het de gouden regel en ik heb er altijd naar
geleefd.”
Is dat voor u weleens
moeilijk geweest?
"Nee, helemaal niet. Het idee
achter die regel is ook niet dat je anderen altijd moet sparen. Als jij me nu
een klap in mijn gezicht geeft, ben ik toch bang dat ik iets terugdoe. Maar ik
kom altijd ongewapend binnen, letterlijk en figuurlijk.”
Als u God iets mocht vragen,
wat zou dat dan zijn?
"En, wat
vindt U er nu van?”
