Philip Freriks
In de voetsporen van de bevrijding
Wat kunnen we verwachten van de MAX-serie In de voetsporen van de Bevrijding?
“Het is een vervolg op de docuserie In de voetsporen van D-Day. We laten ooggetuigen die de bevrijding - als kind - hebben meegemaakt daarover vertellen. Deze oudere mensen hebben bepaalde momenten uit die tijd nog scherp op hun netvlies. Ze zijn er meestal later pas mee naar buiten gekomen en sommigen hebben er dus niet eerder over gesproken.”
Heeft u van dingen gehoord die nieuw voor u waren?
“In de Amsterdamse Spaarndammerbuurt woonden tijdens de Tweede Wereldoorlog veel communisten. Tijdens de bevrijding hing de stad vol met rood-wit-blauwe vlaggen. Behalve in de Spaarndammerbuurt. Daar wapperden rode vlaggen. Nooit geweten!”
Wat heeft ú met de bevrijding?
“Ik was negen maanden oud, dus ik heb dat niet bewust meegemaakt. Maar mijn oudere broer, die negen was, is tijdens de bevrijding in Groningen doodgeschoten. In die zin heb ik de oorlog én de gevolgen daarvan van heel dichtbij meegemaakt. Dat heeft een belangrijke rol in mijn leven gespeeld.”
Zien we daar ook iets van terug in deze serie?
“Ja, met mijn andere broer ben ik teruggegaan naar het huis van onze grootouders in Groningen. Daar waren we niet meer geweest sinds hun overlijden. Hierbij was ik, in plaats van alleen vragensteller, ook een directbetrokkene. Dat was wel een momentje.”
Wat is ’t meest indrukwekkende verhaal?
“Daar kan ik geen ranking in maken, maar wat op mij veel indruk maakte, was het verhaal van Josef Schmidt. Een Duitse soldaat met wie we teruggingen naar een boerderij in Friesland. Op zeventienjarige leeftijd had hij die moeten doorzoeken. Boven zag hij twee verzetsstrijdsters die zich in een kast hadden verstopt. Hij zei beneden: ‘Ik heb niemand gevonden’. Vervolgens moest hij naar Texel om een einde aan de opstand van de Georgiërs te maken. Dat werd een bloedbad waarbij veel doden vielen. De Texelse bevolking was de oorlog zonder al teveel kleerscheuren doorgekomen, maar toen de bevrijding bijna daar was, raakten ze alsnog betrokken bij die veldslag.”
Er zijn al veel programma’s over de Tweede Wereldoorlog gemaakt, wat gaat dit toevoegen?
“De authentieke verhalen. Er zijn al honderden verhalen verteld, maar als ze van rechtstreekste getuigen komen, vind ik ze nog specialer. Bovendien vind ik het een bijzonder fenomeen dat naarmate mensen écht oud worden, de pijn meer naar buiten komt dan toen ze jonger waren.”
Wat kijkt u zelf op tv?
“Aangezien ik in Frankrijk woon, kijk ik niet zoveel Nederlandse tv. Soms een talkshow of documentaire. Ik vertrek is mijn guilty pleasure.”
Lees hier het interview met Philip over De slimste mens
Lees hier het interview met Philip over Het groot dictee der Nederlandse taal
