Rakhee Thakrar
Rules of the Game
Waar gaat Rules of the Game precies over?
“Het speelt zich af op de werkvloer van Fly Dynamic, een succesvol familiebedrijf in sportkleding uit Cheshire dat op het punt staat naar de beurs te gaan. Mijn personage Maya is er zojuist aangesteld als de nieuwe HR-manager, zich nog niet realiserend in welk wespennest ze zich bevindt.”
Want?
“Maya krijgt al vrij snel Tess Jones onder haar hoede; een van de werknemers die op de bedrijfscamera is betrapt terwijl ze seks had met een collega. Tess maakt een verwarde en depressieve indruk. Ze heeft een drankprobleem en lijkt zich van Maya’s waarschuwingen dat ze haar baan zou kunnen verliezen, niets aan te trekken. ‘Dat gebeurt toch niet’, zegt Tess, ‘ik weet te veel.’ Voor Maya het startsein om zich wat dieper op de zaak te storten. Met verstrekkende gevolgen.”
Is Maya zo’n doorbijtertje?
“Ze is in ieder geval vastbesloten om de boel tot op de bodem uit te zoeken. Maya is een vrij optimistisch type, ze is dol op haar werk en leeft voor human resources. Wat meespeelt is dat ze op persoonlijk gebied een frisse start wil maken na een vrij nare tijd in Londen. Vandaar misschien dat ze nu zo obsessief te werk gaat.”
Wat sprak je aan in de serie?
“Het feit dat Rules of the Game een onderwerp behandelt waar we allemaal dagelijks over hebben kunnen lezen in de krant: de ongezonde bedrijfscultuur bij sommige ondernemingen. Relevante zaken zoals seksueel machtsmisbruik die tot voor kort onder de radar verdwenen, maar die nu steeds vaker worden besproken. Het geheel wordt verpakt in een spannende thriller. Er zit humor in, terwijl er ook voldoende ruimte is om de kijker na te laten denken over wat er kan gebeuren als niemand aan de bel trekt.”
Nog opmerkelijke reacties gehad nadat de serie in Groot-Brittannië werd uitgezonden?
“Er was een jonge vrouw die ik niet zelf heb gesproken, maar die op sociale media een bericht plaatste dat de gebeurtenissen haar sterk deden denken aan wat haar zelf was overkomen op de werkvloer. Hoe mooi zou het zijn als mensen, aangemoedigd door onze serie, hun mond opendoen?”
Trots trouwens op de Netflix-serie Sex Education waarin je Engels lerares Emily Sands speelt?
“Absoluut. Sex Education is een serie met een groot hart, heel evident ook. Humor en drama gaan hand in hand. Visueel gezien doet het denken aan een late zomeravond. En omdat er zóveel verschillende verhaallijnen en personages door elkaar lopen, komen zowat alle geledingen van de maatschappij aan bod. Het perfecte recept om je empathische vermogens te leren vergroten.”
Waar kijk je zelf eigenlijk naar?
“Favoriet is momenteel HBO’s Barry met Bill Hader. Maar ik ben ook een groot liefhebber van Succession en The Resort. Eerlijk gezegd kijk ik alles eigenlijk wel, ik heb geen echt favoriet genre. Zolang het maar goed is geschreven, en er goed geacteerd wordt natuurlijk.”
