Sander Lantinga

Vier is te veel

Vier studenten verschijnen aan het begin van een aflevering, maar zoals de programmatitel al verklapt, redden zij het niet allemaal tot de eindstreep. In de finale is slechts plek voor twee van hen. De quizmaster doet de spelregels uit de doeken: “Bijna alle quizzen speel je tegen elkaar, maar in Vier is te veel kun je niet zónder elkaar. Voordat de vier kandidaten hun eigen antwoorden opschrijven, moeten ze overleggen. Of liever gezegd: discussiëren, want daar komt het vaak op neer. Het is de kunst om op elke vraag zoveel mogelijk hetzelfde – juiste – antwoord te geven. Schrijven ze alle vier ‘appel’ of ‘peer’ op en is dat antwoord goed? Dan levert dat honderd procent van de vraagwaarde op en wordt de prijzenpot optimaal gespekt.” Overtuigingskracht kan dus heel lucratief zijn, of bakken met geld kosten. “Na het bekendmaken van het antwoord is de vraag is steeds: hoeveel geld hebben ze verdiend en hebben eventuele dwarsliggers ze geld gekost of juist geld in het laatje gebracht?” Halverwege het spel sturen de kandidaten zélf een medespeler naar huis, en vlak voor de finale doen zij dat nog een keer. Daarmee is hun kans op een extra zakcentje verkeken. Snoeihard, maar the show must go on. De twee finalisten krijgen de kans om de prijzenpot te verzilveren en er samen met een flink geldbedrag – tot 75.000 euro – vandoor te gaan.

Olie op het vuur

Als quizmaster staat Lantinga regelmatig grijnzend achter zijn desk. “Ik kan ontzettend genieten van studenten die heilig overtuigd zijn van hun eigen gelijk. Vooral als ik weet dat ze het fout hebben. Ik ben getuige van een debacle in wording, maar mag niet ingrijpen. Er zaten wat paradijsvogelachtige types tussen, die het keer op keer mis hadden, maar toch telkens voet bij stuk hielden.” Brandjes blust Lantinga niet, sterker nog: hij gooit hier en daar olie op het vuur. “Dan vraag ik: ‘Jongens, gaan we nou weer naar hém luisteren?’ En van het meest betweterige type wil ik ook de hoogte van de studieschuld weten, want: hoe kan dat zo misgaan als je alles zo ontzettend goed denkt te weten?”

(Eigen)wijs

Dat hij werd gevraagd om de quiz te presenteren, kwam voor Lantinga als een verrassing. “Maar ik had hier meteen veel zin in. Ze zochten een mondige en spitsvondige quizmaster en die rol vonden ze mij op het lijf geschreven. Alle afleveringen zijn inmiddels opgenomen, en ik ben blij met het resultaat. De chemie was leuk en wat voor mij heel belangrijk is: ik kon mezelf zijn, hoefde geen quizmastertje te spélen.” En hoe is het gesteld met de algemene kennis van de quizmaster zélf? “In alle bescheidenheid: ik weet vrij veel.” Huiswerk maken was vroeger niet zijn hobby, maar “ik lette altijd goed op in de klas, las ontzettend veel strips en houd van quizzen. Bij een hypotheker of autodealer gaat de informatie één oor in en het andere uit, maar vertel me iets over aardrijkskunde of geschiedenis en ik onthoud het. Slag bij Nieuwpoort? 1600.” Oh ja, en met zijn eigenwijsheid zit het ook wel snor. Naar eigen zeggen! Echt waar.