Het grote verraad van streamingdiensten: eenmaal binnen de huiskamer wordt de abonnee melkkoe
Streamingdiensten veroverden de huiskamer met een heldere belofte, namelijk films en series kijken wanneer je wilt. En de bijkomende belofte dat dit zonder reclame en zonder een week te wachten op de volgende aflevering kon. Ruim tien jaar later is daar weinig van over. Reclame bij streamingdiensten is de norm geworden. Wie daar niet aan wil, betaalt de hoofdprijs.
Zo veroverde streaming de huiskamer
Netflix begon in september 2013 in Nederland voor 7,99 euro per maand. Disney+ startte in november 2019 voor 6,99 euro. Complete seizoenen in één keer online en geen reclameblokken. En dat was precies wat lineaire televisie niet bood. Bingewatchen werd de nieuwe standaard en kijkers stapten massaal over.
Reclameabonnement kost wat reclamevrij vroeger kostte
Inmiddels ziet de situatie anno 2026 er anders uit. Disney+ Standaard met advertenties kost sinds november 2025 6,99 euro. Dat is precies het bedrag waarvoor abonnees bij de start reclamevrij keken. Reclamevrij kost nu minimaal 10,99 euro en Premium 15,99 euro. HBO Max begon in juni 2024 opnieuw met een reclamevrij Standaard-abonnement van 9,99 euro. Dat kost nu 11,99 euro, terwijl Basis met reclame 5,99 euro kost. Amazon zette Prime Video in augustus 2025 automatisch om naar een versie met reclame. Wie dat niet wil, betaalt 2,99 euro per maand extra. Netflix volgt op 1 maart 2027 met een abonnement met reclame. Verwacht wordt dat het huidige Basis-abonnement van 9,99 euro dan verdwijnt, zoals eerder in andere landen gebeurde. Standaard van 15,99 euro wordt in dat geval de goedkoopste manier om zonder reclame te kijken.
Het patroon is duidelijk. Het reclameabonnement zit op het prijsniveau van het vroegere reclamevrije instapabonnement, terwijl reclamevrij kijken steeds duurder wordt en voor een groeiend aantal gezinnen gelet op de alsmaar stijgende kosten voor levensonderhoud te duur wordt. In de praktijk werkt reclame zo als een verkapte prijsverhoging. Maar wellicht nog kwalijker is dat de kijker zich door de streamingdiensten bedrogen voelt. De stap naar illegale IPTV wordt voor dergelijke bedrogen voelende kijkers – niet alleen wegens de stijgende kosten maar ook omdat men zich bedrogen door streamingdiensten voelt – eenvoudiger.
Ook Premium valt onder juk van reclame
Ook het duurste abonnement biedt geen garantie meer. Videoland toont sinds 18 september ook bij Plus (11,99 euro) en Premium (14,99 euro) reclame voor en na het afspelen en bij het pauzeren. Premium werd in maart nog 2 euro duurder. Een volledig reclamevrij abonnement biedt Videoland niet meer. Disney+ paste per 21 september de voorwaarden aan. Alle abonnementen kunnen voortaan promotiecontent, sponsorboodschappen en reclame bevatten, voor en na het afspelen en rond livestreams. Films en series zelf worden bij Standaard en Premium niet onderbroken en kinderprofielen blijven reclamevrij.
Bingewatchen op rantsoen
Ook de tweede belofte brokkelt af. Disney+, HBO Max en Prime Video brengen nieuwe series grotendeels wekelijks uit, net als lineaire televisie. Netflix maakte bingewatchen groot maar knipt grote titels steeds vaker op. Het slotseizoen van Stranger Things verscheen in drie delen: vier afleveringen op 27 november 2025, drie op 26 december en de finale op 1 januari 2026. Het tweede seizoen van Wednesday kwam in twee delen uit met een maand ertussen.
De commerciële logica laat zich raden. Wie een complete serie in één weekend kijkt, kan daarna opzeggen. Wie wekelijks of in delen moet wachten, blijft langer abonnee. Nu de abonnementen van streamingdiensten duurder worden, gaan meer kijkers rouleren met de abonnementen van de streamingdiensten die maandelijks opzegbaar zijn. De ene maand Netflix die de andere maand wordt opgezegd en wordt vervangen voor een andere streamingdienst. Een oplossing die zelfs door Stichting BREIN wordt opgeworpen in de strijd tegen het alsmaar groeiende illegale IPTV.
Terug naar de oude televisie
Zo betaalt de kijker steeds meer voor iets dat opvallend veel lijkt op wat streaming ooit kwam vervangen, namelijk reclame, wachten op de volgende aflevering en een rekening die ieder jaar oploopt. Daarmee verraden streamingdiensten als volwaardige Paard van Troje de kijker die eerst werd lekker gemaakt met een nieuwe vorm van kijken van tv- en videocontent die men graag wilde. Nu de streamingdiensten eenmaal de weg naar de huiskamer hebben gevonden en de belangrijkste titels films en series niet meer via lineaire tv-zenders te bekijken zijn, slaat het Paard van Troje keihard met reclame en prijsverhogingen toe. Hiermee wordt streaming een soort van zeepbel die verder wordt opgeblazen. De vraag is echter of deze zeepbel niet zo ver wordt opgeblazen dat het uiteen spat.
