MaxDigital 220S: Veelzijdig en voor iedereen
De aansluitingen op de achterkant zijn veelzijdig. Naast de standaard scart (2 keer) en LNB (in en uit) aansluitingen, heeft de MaxDigital ook een netschakelaar, S/PDIF (digitale audio) en coax RF in- en output. Ook mooi zijn de uitgebreide component uitgangen. Naast de video en audio RCA connectoren, zijn er ook de zogeheten YPbPr-uitgangen voor een nog beter beeld.
De handleiding is 48 pagina’s dik en Nederlandstalig. Alles wordt duidelijk met screenshots en in redelijk goed Nederlands uitgelegd. Helaas zijn we nog geen enkel Aziatisch product tegengekomen met een handleiding in geheel correct Nederlands.
De eerste keer
Nadat de ontvanger op de schotel en tv is aangesloten, is er meteen beeld. De CanalDigitaal-smartcard wordt probleemloos herkend in de interne kaartlezer. De zenderlijst zit er al in. De Nederlandse zenders staan vooraan, gevolgd door de Vlaamse kanalen van TV Vlaanderen. Uiteraard zijn we benieuwd hoe snel de hele Astra1-positie doorzocht wordt. Dat blijkt vlot te gaan: in vier minuten is er een autoscan uitgevoerd.
Schotelinstallatie
De MaxDigital ondersteunt DiSEqC 1.0, 1.1, 1.2 en USALS. Dit wil zeggen dat alle mogelijke functionaliteiten op het gebied van meervoudige LNB’s mogelijk zijn. De schotel kan meerdere LNB’s hebben, zodat er verschillende satellietposities ontvangen kunnen worden. De ontvanger schakelt automatisch over naar de juiste LNB. Ook is een draaibare schotel automatisch te besturen. Tijdens deze test is er gekeken naar de USALS-oplossing. Bij het opgeven van de juiste lengte- en breedtegraad van de locatie waar de schotel staat (dit is op te vragen via bijvoorbeeld Google Earth) weet de ontvanger precies waar alle satellieten zich bevinden. Verder iets instellen is niet nodig. Dit werkt perfect. Bij het zappen naar een kanaal dat zich op een andere positie bevindt, draait de schotel netjes naar de juiste plaats.
Steeds meer satellietontvangers ondersteunen bovenstaande protocollen, maar de MaxDigital maakt het instellen wel een stuk makkelijker. Het menu toont een grafisch overzicht van de installatie. Alles wat visueel wordt uitgelegd, maakt het immers toch eenvoudiger.
Dagelijks gebruik
Zoals gezegd is de ontvanger direct klaar voor gebruik: er kan meteen gekeken worden. Het zappen gaat eenvoudig door middel van de navigatietoetsen op de afstandsbediening en de beeldkwaliteit is goed. De informatiebalk toont de gebruikelijke informatie (signaalsterkte, codering en titel van huidig programma). Het schakelen tussen gecodeerde zenders duurt zo’n 1,7 seconde. Bij ongecodeerde zenders is dit zo’n 1,2 seconde. Dat is een vrij snelle score, maar er zijn ontvangers die het sneller kunnen.
Door op de ‘OK’-toets te drukken komen we in de zenderlijst. Daar is nog een selectie te maken tussen de verschillende satellieten. Erg handig is de zoekfunctie. Hier kan een zendernaam ingetypt worden, en vervolgens springt de cursor naar de eerstvolgende gevonden zender.
Door op de EPG-toets de drukken kan de programmering van het volgende programma worden opgevraagd. Bij een uitgebreidere EPG, zoals de Duitse kanalen aanbieden, is de programmering van de hele dag en de volgende dagen te zien.
Teletekst kan zowel in VBI- als in OSD-mode bekeken worden. De eerste optie is te benaderen met de afstandsbediening van het televisietoestel. Dit werkt naar behoren. De snelheid is afhankelijk van de teletekstdecoder van de tv. De OSD-functie wordt afgehandeld door de ontvanger. Via de teletekstknop op de afstandsbediening van de MaxDigital verschijnt de teletekst op het scherm. Deze moe is bijzonder snel, en alles wordt correct weergegeven.
Achter de audiotoets gaan verschillende opties schuil. Er kan gekozen worden of het geluid alleen links, rechts of in stereo moet zijn. Daarnaast is de meegestuurde taal van het kanaal te zien. Mocht een zender ondertiteling meezenden, dan kan dat hier gekozen worden. Tot slot is er zelfs een audiolevel per kanaal te selecteren. Het geluid kan normaal, iets zachter, of iets harder ingesteld worden. Het niveauverschil is klein, maar kan toch handig zijn bij zenders die net wat harder uitzenden.
Kanaalzoeken
Normaal gesproken zoekt een satellietontvanger voorgeprogrammeerde frequenties af. Als er nieuwe kanalen op een satelliet zijn die uitzenden op een frequentie die niet in de lijst voorkomt, dan zullen ze niet gevonden worden. Daarom maken de ‘feedhunters’ het liefst gebruik van een ontvanger met een blind scan-mogelijkheid. Met blind scan wordt een opgegeven spectrum doorzocht. De MaxDigital beschikt ook over deze mogelijkheid. Er zijn zelfs meerdere opties (fast, detail, 7.5M Over, 75M Onder en 3.7M Onder). Het nadeel van een blind scan is echter wel dat het zoeken veel langer duurt dan de normale zoekwijze. De ‘fast’ optie duurt 15 minuten. De ‘detail’ optie duurt 17 minuten.
Naast de blind scan en de gebruikelijke autoscan heeft de gebruiker ook de optie om handmatig te zoeken. Zo kunnen onder andere de frequentie, netwerksearch en PID-codes opgegeven worden.
De opslagruimte van zenders is bij veel ontvangers nog vrij beperkt (vaak zo’n 4000 kanalen). Dat hoeft vandaag de dag niet meer, zou je zeggen. De MaxDigital heeft een opslag van maar liefst maximaal 10.000 kanalen. Er kunnen 16 favorietenlijsten aangemaakt worden. Via het menu is de kanaalmanager op te vragen, waar de zenders te verplaatsen en te verwijderen zijn.
Extra functies
Er kan met deze ontvanger niet alleen tv gekeken of radio geluisterd worden. In het menu is er een kalender, rekenmachine, een JPG-viewer (leuk voor de vakantiefoto's) en een MP3-speler. Steek een USB-stick in de ontvanger, en bekijk de foto’s of beluister de muziek. De MP3-functie ziet er grafisch hetzelfde uit als het populaire computerprogramma WinAmp. Lekker vertrouwd dus. Naast bovengenoemde handigheidjes, kan de gebruiker ook nog simpele spelletjes spelen. Er is keuze uit Tetris, Sokoban en Snake.
Via de website http://www.maxdigital.nl/ is de laatste firmware te downloaden. Bovendien is er een zenderlijsteditor (keuze uit NDFedit en Setedit). Zowel de zenderlijst als de firmware kan via de USB-poort in de ontvanger worden geplaatst. Een seriële kabel is dus niet meer nodig.
Conclusie
