Strijd radiopiraten en handhavers bloeit weer op: RDI stuit op onbemande zenders
De strijd tussen radiopiraten en handhavers van de Rijksinspectie Digitale Infrastructuur (RDI) is in alle hevigheid teruggekeerd. Steeds vaker stuit de toezichthouder op onbemande zenders die op opvallende plekken zijn verstopt. Een recent voorbeeld speelde zich af in het Brabantse Mill: een goedgelovige koster liet werklieden ongezien hun gang gaan in de kerktoren. Maanden later bleek het gebouw onderdak te bieden aan een geheime piratenzender.
Onbemande zenders vooral in oosten en noorden
De grootste concentratie illegale uitzendingen vindt plaats in het oosten en noorden van het land. Daar zijn vooral onbemande zenders actief, waarbij de eigenaren de installatie op afstand aansturen. Op die manier blijven zij buiten beeld van inspecteurs en wordt het risico op een directe confrontatie klein. Radiopiraten gebruiken daarbij mobiele en verrijdbare antennemasten van soms meer dan honderd meter hoog. Hoe groter de hoogte, hoe groter het bereik.
Zeecontainers en vermogen
De installaties worden steeds professioneler opgezet. Zenders met een vermogen dat kan oplopen tot maar liefst 30.000 watt of meer – veel legale lokale omroep zenden uit met minder dan 500 watt - worden regelmatig weggewerkt in zeecontainers. Daar is de apparatuur uit het zicht en beschermd tegen weersinvloeden. Voor de RDI maakt dat het werk een stuk ingewikkelder en bovenal kostbaar. Het ontmantelen van zo'n complete installatie, inclusief antennemast, vraagt om zwaar materieel als telekranen en bergingsvoertuigen.
Beperkt budget dwingt tot keuzes
Die hoge kosten hebben directe gevolgen voor de handhaving. Het budget van de RDI laat het niet altijd toe om bij iedere inbeslagname de volledige apparatuur af te voeren. In veel gevallen kiest de inspectie ervoor de zenders en masten ter plaatse onklaar te maken. De apparatuur wordt dan gesloopt of zodanig beschadigd dat hergebruik niet meer mogelijk is. Meenemen voor verder onderzoek of opslag gebeurt dan niet.
Kerktorens, flats en hoogspanningsmasten
Naast verrijdbare masten zoeken radiopiraten ook hun toevlucht tot opmerkelijke locaties. Antennes worden geplaatst in kerktorens, op de daken van hoge flatgebouwen en zelfs in hoogspanningsmasten. Die laatste optie levert flinke veiligheidsrisico's op, niet alleen voor de piraten zelf maar ook voor de inspecteurs en bergingsbedrijven die de installaties later moeten verwijderen. Voor de RDI lijkt de strijd voorlopig op dweilen met de kraan open: piraten zijn vindingrijk en talrijk, en de middelen om hen aan te pakken zijn beperkt.
