Waarom Ziggo en DELTA via DVB-C niet de topbeeldkwaliteit van glasvezel kan leveren
Kritische kijkers die het scherpst mogelijke beeld willen, komen bij Ziggo en DELTA via DVB-C bedrogen uit. Niet omdat de kabelaars de techniek niet beheersen, maar omdat het frequentiespectrum simpelweg te vol zit. Het verhaal van de reden waarom kleinere glasvezelproviders als SKV, TriNed en Jonaz Ziggo en DELTA op dit punt voorbijstreven.
Het spectrum als schaars goed
De kern van het verhaal draait om bandbreedte. Het frequentiespectrum dat een provider tot zijn beschikking heeft is eindig. Ziggo gebruikt dat spectrum niet alleen voor televisie via DVB-C, maar voor een fors deel ook voor internet via de DOCSIS-techniek. Voor de implementatie van DOCSIS 4.0 moet Ziggo het frequentiespectrum binnen het eigen netwerk anders indelen, met name de band die gebruikt wordt voor de DVB-C broadcasttechniek. De ruimte voor tv neemt daardoor juist af.
Dat dwingt Ziggo tot efficiënter omgaan met de overgebleven ruimte. Na de laatste upgrade van het netwerk naar DOCSIS 3.1 zijn acht transportstreams uitgeschakeld om plek te maken voor sneller internet. Zenders worden samengeperst en verplaatst naar lagere frequenties. Het aantal kanalen blijft gelijk, maar elke zender krijgt minder ruimte. VodafoneZiggo gaf Totaal TV te kennen dat door gebruik van nieuwe technieken de beeldkwaliteit van tv-zenders niet slechter is geworden.
Glasvezel kent die beperking niet
Hier ligt precies het verschil met providers die DVB-C over glasvezel leveren. Omdat zij hun internet via diezelfde glasvezel transporteren, hoeven ze het spectrum niet te delen met datadiensten. Het hele spectrum kan worden ingezet voor uitsluitend tv- en radiozenders.
Het gevolg is ruimte in overvloed. SKV levert in en rond Veendam bijna twintig zenders in de hoogst mogelijke bandbreedte, ook wel HBR genoemd. TriNed en Jonaz beschikken over dezelfde mogelijkheden. Zenders als NPO, ESPN, Discovery, TLC en Eurosport zijn bij deze partijen daardoor in een beeldkwaliteit te zien die Ziggo en DELTA hun klanten niet kunnen bieden. Bij de kabelaars slokt internet een groot deel van de capaciteit op, waardoor er onvoldoende ruimte overblijft voor zenders met hoge bandbreedte.
KPN en Odido: een bewuste afslag
Opvallend is dat ook de grote glasvezelpartijen KPN en Odido deze troef niet uitspelen. Zij hadden het technisch kunnen leveren. KPN deed dat in het Reggefiber- en Glashart-tijdperk zelfs via een aparte vezel. Toch is DVB-C via glas bij hen verdwenen. KPN haalde de dienst jaren geleden uit het portfolio en stuurt klanten consequent naar IPTV. Overigens kan DVB-C tegenwoordig over dezelfde vezel geleverd worden als internet.
Die keuze is in de eerste plaats kostentechnisch en commercieel. IPTV biedt een retoursignaal en dus interactieve functies als cloudopnames, terugkijken en Begin Gemist, mogelijkheden die DVB-C als éénrichtingstechniek mist. HBR-streams via IPTV aanbieden kán, maar de extra datacapaciteit maakt het platform al snel instabiel. Om dat op te vangen zijn forse investeringen nodig. Het prijskaartje schrikt providers af, ondanks de winst in beeldkwaliteit.
De conclusie voor de beeldpurist
Voor wie het allerbeste beeld zoekt, is de paradox compleet. Niet de grootste partijen met de modernste glasvezelnetwerken leveren de hoogste kwaliteit, maar juist de kleinere regionale spelers die het volledige spectrum reserveren voor televisie. Zolang Ziggo zijn spectrum met DOCSIS moet delen en KPN en Odido vasthouden aan IPTV, blijft de beste DVB-C-beeldkwaliteit voorbehouden aan een select gezelschap glasvezelproviders.
